De aanstekelijke levendigheid van modefotograaf Bill Cunningham (1929-2016)

Bill Cunningham tijdens de Fashion Week New York, 2012. Foto: Jiyang Chen

Bill Cunningham in zijn vertrouwde blauwe jasje en beige chino tijdens de Fashion Week New York, 2012. Foto: Jiyang Chen

87 jaar is de Amerikaanse modefotograaf Bill Cunningham. Maar wie hem zijn korte filmpjes voor de site van de New York Times hoort inspreken (Ja Bill, sommige mensen lezen nooit een krant’), zou denken dat het om een jonge knul gaat. Zo opmerkelijk fris en met een scherpe blik weet hij trends en opmerkelijke modezaken te signaleren (‘Het is de eerste week van augustus – hartje zomer – en vele vrouwen lopen in het zwart’; ‘daar is de plissérok’). Zo veel kracht, enthousiasme en energie spreekt er uit zijn verhalen.

‘We kleden ons allemaal voor Bill’

Die filmpjes en ook zijn stukken voor de papieren Times zijn nu verleden tijd. Op 25 juni jl. liet Cunningham, daags tevoren in het ziekenhuis opgenomen vanwege een beroerte, het leven. De modewereld verkeerde in diepe rouw. ‘We kleden ons allemaal voor Bill,’ zegt Anna Wintour, hoofdredacteur van de Amerikaanse Vogue, in de documentaire Bill Cunningham New York (2010).

Op de fiets door New York

Het is haast niet voor te stellen dat de fotograaf in deze bijzondere documentaire al begin 80 moet zijn geweest. Hij racet als een jonge god op zijn fiets door hartje New York, rent op straat als een speels hondje achter mensen aan die hij op de gevoelige plaat wil vastleggen (altijd met een analoog fototoestel). Want: ‘De beste modeshow vindt absoluut plaats op straat, dat was altijd zo en dat altijd zo zijn,’ zegt de modefotograaf. Niet verwonderlijk want daar ontstaan de trends.

Bill Cunningham in 2016 na een modeshow van Jeremy Scott. Foto: Shelbyrodri

Weer of geen weer, Bill Cunningham was altijd aan het werk. Hier stond hij klaar om de gasten te fotograferen na een modeshow van Jeremy Scott in 2016. Foto: Shelbyrodri

Het sokloze tijdperk

Behalve het straatbeeld legde hij ook modeshows vast en was hij te vinden op de vele (benefiet)gala’s die New York kent – en waar het immers ook om mode draait. Was hij daarmee een societyfotograaf? Absoluut niet. Hij legde alles vast wat hij interessant vond. Jong, oud, arm of rijk. Kostbare of goedkope kleding. Het maakte niet uit. Als iets maar zijn aandacht wist te trekken. Zo signaleerde hij bijvoorbeeld het sokloze tijdperk voor mannen.

‘Ik zie alleen kleren, geen mensen’

En was Cunningham de voorloper van de modestraatfotografie, zoals hij wel gezien wordt? Zelf heeft hij eens gezegd dat fotograferen op straat niets nieuws is. Toch vindt hij dat er een verschil is met de andere fotografen: ‘Ik zie de mensen die ik fotografeer niet. Ik zie alleen kleren. Ik ben alleen geïnteresseerd in mensen die er goed uitzien. Ik kijk uit naar schoonheid.’

Hoedenmaker

Bill Cunningham (1929-2016) begon zijn carrière als hoedenmaker voor dames uit de gegoede kringen, ging in militaire dienst en begon daarna over mode te schrijven, om dat vervolgens halverwege de jaren ’60 via de fotocamera te gaan doen voor Women’s Wear Daily. Daarna belandde hij bij de Chicago Tribune om uiteindelijk eind jaren ’70 terecht te komen bij de New York Times. Deze krant, die bijna 40 jaar zijn werkgever is geweest, noemde Cunningham in een In Memoriam zowel een toegewijde chroniqueur van de mode als een ongekend antropoloog.

Eropuit

‘Ik ga er elke dag op uit,’ vertelde Bill Cunningham ooit aan de New York Times. ‘Wanneer ik gedeprimeerd raak op kantoor, ga ik eropuit. En zodra ik op straat ben en mensen zie, voel ik me een stuk beter.’

SMAAKT DIT NAAR MEER? MELD JE DAN AAN VOOR DE GRATIS MAANDELIJKSE NIEUWSBRIEF!

© Mister McCool

Reageer

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn aangegeven met een '*'