‘Crazy waiter’ in Disneyland Paris

De Nederlandse René Smit werkt sinds drie jaar als kelner in het buffetrestaurant van het Disneyland Hotel. Aan Zestz vertelt hij over zijn ervaringen. ‘Dit is horeca met een heel, heel leuk sausje’.

Zijn kennismaking met Disneyland Paris in juni 2006 verliep op zijn zachtst gezegd nogal merkwaardig. Al op de tweede werkdag werd hij ontslagen. ‘Mijn Frans was niet goed genoeg om in een à la carte restaurant te werken. Ook dekte ik te nauwkeurig in, waardoor ik langzaam overkwam.’
Plausibele redenen om iemand te ontslaan, zegt René Smit achteraf, al zou hij zelf iemand meer tijd hebben gegund om in te werken. In die drie jaar dat hij er nu werkt, heeft hij het niet een van zijn nieuwe collega’s zien gebeuren – hij beschouwt zichzelf dan ook als een uitzondering. ‘Het was ooit mijn bedoeling om hier 3,5 maand te blijven, maar dat is flink uitgelopen,’ zegt hij. ‘Na het ontslag kon ik bij het buffetrestaurant van het Disneyland Hotel aan slag. Na twee maanden kreeg ik al een vast contract aangeboden. En het bevalt nog steeds goed.’

Geboren in de horeca
De horeca is René Smit (32 jaar) met de paplepel ingegoten: zijn ouders hadden een café. Later zal hij zeggen dat hij eigenlijk ‘gewoon geboren is voor de horeca’. Niet verwonderlijk dus dat hij tijdens zijn hbo-opleiding voedingsmiddelentechnologie veelvuldig horecabaantjes had. Na zijn studie werkte hij drie jaar als kwaliteitsmedewerker bij een koffiebrander, maar de horeca lonkte opnieuw. Eerst werkte hij als uitzendkracht door heel Nederland, daarna vertrok hij naar de lichtstad. ‘Als enige van de aanwezigen op een voorlichtingsmiddag was ik nog nooit in Disneyland Paris geweest, maar ik kreeg de baan door mijn enthousiasme en werkervaring.’

17 vierkante meter
In Parijs wilde hij zijn Frans verbeteren. En dat is hem gelukt. Inmiddels spreekt hij naast Frans, Duits en Engels ook een handvol Italiaans en Spaans. Maar hij heeft er ook persoonlijke rust gevonden, zegt Smit. ‘Ik weet nu wat ik kan en wil en vooral ook niet.’ Op een campus, twee kilometer van zijn werk, deelt hij een kamer van 17 vierkante meter met een huisgenoot. ‘In principe is het bedoeld als noodopvang, maar ik ben blijven hangen. Een bewuste keuze; het is er gewoon erg gezellig.’

Vrijwilligerswerk
In het begin was hij busboy in het buffetrestaurant van het Disneyland Hotel: tafels afruimen en opnieuw indekken. Nu heeft hij bijna altijd een ‘wijk’ in het restaurant. ‘Dit is horeca met een heel, heel, heel leuk sausje,’ vindt hij. ‘De kinderen maken het werk fantastisch. Mede ook door mijn vrijwilligerswerk voor de Doe Een Wens Stichting (het ontvangen van kinderen met een levensbedreigende ziekte in Disneyland Paris) besef ik me goed dat ik in een heel magische omgeving mag werken. Ondanks dat er natuurlijk altijd kritiek te leveren is, vind ik dat Disney over het algemeen een goede werkgever is met een redelijk salaris en goede secundaire arbeidsvoorwaarden.’

Twitter
Onderwijl verliest hij Nederland niet uit het oog. Als ‘informatieverslaafde’ volgt hij dagelijks het nieuws op sites als nu.nl en missethoreca.nl. En hij onderhoudt zijn contacten onder andere via Twitter. Hier noemt hij zichzelf ‘crazy waiter’. ‘Ik maak grapjes en grollen met met name de kinderen; bijna 50 procent van mijn gasten,’ verklaart hij de benaming. ‘Vooral Spaanse en Italiaanse kinderen gaan er graag in mee. Door een beetje improvisatie probeer ik ze te vermaken. Een oude horecawet leert: zijn de kleine (en oude) gasten blij, dan is iedereen blij!’

Clichés
Wat zijn zijn verdere ervaringen? ‘Ik kan alle clichés uit de kast halen: Fransen zijn indirecter maar discussiëren veel meer, en soms gewoon om het discussiëren.’ Voor de rest is het vaak gewoon wat je er zelf van maakt en hoe je zelf naar mensen optreedt, vindt René Smit. ‘Maar Disney is niet een op een het evenbeeld van “Frankrijk”. Hoewel het door en door een Frans bedrijf is, heeft het vele buitenlandse invloeden door de vele nationaliteiten die er werken en door het Amerikaanse moederbedrijf.’

Uitvaart
‘Misschien ga ik nog wel een keer aan de slag in Italië of Spanje,’ zegt Smit. ‘Of ik stap over een (hele) poos in het advieswerk. Of ik ga een heel andere kant op, zoals de uitvaartverzorging. Die sector heeft ook veel overeenkomsten met de horeca,’ verzucht hij. ‘Maar voorlopig blijf ik nog wel even in Disneyland Paris en in de horeca.’

Volg de belevenissen van René Smit op petitmonde.yepcheck.com

© Mister McCool – Zestz 2009

Reageer

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn aangegeven met een '*'